آشنایی با دیگران – 

تعداد کسانی که معتقدند راه‌اندازی یک کسب و کار معمولی شبیه سوپرمارکت یا فروشگاه عرضه‌ پوشاک و یا رستوران کارآفرینی به‌حساب نمی‌آید کم نیست. شاید همین اختلاف نظر در طبقه‌بندی کسب و کارهای مختلف یکی از دلایلی است که هنوز یک تعریف واحد برای مفهوم کارآفرینی پذیرفته نشده‌است. اما برخی از همین کسب و کارهای معمولی، وقتی با چاشنی خلاقیت در استفاده از ابزارها و منابع محدود همراه می‌شود، آن‌گاه در زمره فعالیت‌های کارآفرینانه قرار می‌گیرد. به‌همین دلیل شاید برای برخی در نگاه اول، راه‌اندازی یک قهوه‌خانه فعالیتی کارآفرینانه به نظر نرسد، اما وقتی یک کسب و کار کوچک با سرمایه‌ای اندک به کمک شبکه‌ اجتماعی اینستاگرام به سرعت در بین مشتریان جای خود را باز می‌کند، می‌توان گفت که با یک فعالیت کارآفرینانه طرف هستیم! مهناز بیرانوند یکی از اهالی خرم‌آباد است که با تلاش و پشتکار بسیار، به ‌همراه خواهرش قهوه‌خانه‌ای در این شهر راه‌اندازی کرده‌است و تمامی مراحل راه‌اندازی کسب و کارش را در شبکه اجتماعی اینستاگرام قرار داده؛ از جستجو برای یافتن مغازه در بنگاه‌های معاملاتی گرفته تا خرید وسایل و تجهیزات. پروفایل قهوه‌خانه مهناز مورد استقبال بسیاری از کاربران قرار گرفته تا جایی که برخی از دنبال‌کنندگان این پروفایل برای دیدن قهوه‌خانه او از شهرهای دیگر به خرم‌آباد رفتند. او عکس‌های مشتریان قهوه‌خانه را هر از چندی به اشتراک می‌گذارد و بدین ترتیب ازحمایت آن‌ها تشکر می‌کند. سادگی، صمیمیت، پشتکار و امیدواری خواهران بیرانوند دنبال‌کنندگان پروفایل قهوه‌خانه‌شان را بارها به وجد آورده‌است. قهوه‌خانه‌ای که البته در آن غذاهای سالم و بهداشتی ارائه می‌شود و در آن خبری از قلیان و سیگار نیست. گفت‌وگوی کوتاه روزآفرین با مهناز بیرانوند را در ادامه بخوانید:

روزآفرین: لطفاً خودتان را معرفی کنید.

من مهناز بیرانوند هستم صاحب قهوه‌خانه مهناز. داستان شروع کارآفرینی ما بدین شکل بود که حدود دو سال پیش به‌همراه خواهرم فرشته، که هردو در آن زمان بیکار بودیم، شروع به پخت غذا برای کارگران ساختمانی کردیم. بعد از گرفتن سفارشات، شب غذاها را نیمه‌آماده می‌کردیم و روز بعد برای ناهار آماده می‌کردیم و تحویل می‌دادیم. درآمدمان خوب بود و خودمان را هم بیمه کرده‌بودیم. سفارشها که بیشتر شد تصمیم گرفتیم کارمان رو توسعه بدهیم. بعد از چند ماه جستجو، مکانی را پیداکردیم و اجاره کردیم. الان به‌طور مستقیم چهار نفر داخل مغازه کار می‌کنیم و سه خانم هم در منازلشان برای آشپزخانه ما غذا تهیه می‌کنند.

روزآفرین: در مسیر راه‌اندازی این کسب و کار چه سختی‌ها و موانعی را تجربه کردید.

از نظر مالی پول ما کافی نبود. همین باعث شد پیداکردن مکانی مناسب زمان زیادی بگیرد. از نظر فرهنگی هم مردم (صاحبان املاک) مایل نبودند که مغازه را به یک زن برای کار قهوه‌خانه اجاره بدهند.

روزآفرین: آیا به فکر توسعه کسب و کارتان هم هستید؟

بله، ما تصمیم داریم این آشپزخانه را مجهزتر کنیم و شعبات دیگری هم راه‌اندازی کنیم.

روزآفرین: آیا از ابتدای کارآفرینی تا به امروز اشتباه مهم و تاثیرگذاری هم مرتکب شده‌اید؟

بله! باید مدت قرارداد مغازه را ۵ساله می‌نوشتیم که این کار را نکردیم. اشتباه دیگر این بود که از ابتدا قیمت‌‌ها را خیلی پایین در نظر گرفتیم و الان که کمی قیمت‌ها را افزایش داده‌ایم بعضی از مشتریان قیمت‌های قبلی را می‌خواهند! اشتباه دیگر مربوط به اندازه مغازه است؛ باید مکان بزرگتری می‌گرفتیم.

روزآفرین: مهم‌ترین تجربه‌ای که در این مدت کسب کرده‌اید چیست؟

مهم‌ترین تجربه‌ام در این کار شناختی است که من از خودم، به‌عنوان یک زن در جامعه کسب و کار مردها، پیدا کردم؛ نه تنها ضعیف‌تر از آنها نیستم، بلکه در برخی از زمینه‌ها حتی قوی‌تر عمل می‌کنم!

روزآفرین: درباره مسایل مهم کسب و کار، مثل تصمیم‌گیری درباره تبلیغات، اضافه یا کم‌کردن غذاها در منو و …، چگونه تصمیم‌ می‌گیرید؟

مطالعه، مشورت، نظرسنجی و بعد تصمیم‌گیری.

روزآفرین: ضمن تشکر از شما، چه پیشنهاد یا توصیه‌ای برای کارآفرینان جوان دارید؟

توصیه من به کارآفرین‌های جوان این است که اگر تصمیم دارند کاری را شروع کنند حتماً برای مدتی در یک جایی به شکل شاگرد کار کنند.

روزآفرین