یک پلتفورم مانند فیسبوک نسبت به کاربران خود چه مسئولیتی دارد؟

این هفته، گاردین تحقیق خود درباره روشهای نظارت بر محتوای این غول شبکه های اجتماعی را منتشر کرد و از طریق اسناد درز کرده، روند متغیر و غیرمنسجم این کار را افشا کرد.

این اسناد، نظارت بر محتوای فیسبوک را به عنوان یک هدف متحرک ترسیم می کند که اغلب برای تصمیم گیری درباره اینکه آیا محتوایی که به شکل بالقوه توهین آمیز، مرتبط با مسائل جنسی یا حتی خطرناک است باید با نیت آگاه سازی و آموزشی حفظ یا کلا حذف شود، به قضاوت های پیچیده و دقیقی نیاز دارد. یک دلیل دیگر برای دشواری تصمیم گیری درباره انتخاب محتوای قابل حذف، تشخیص این است که اساسا کدام موارد از تهدیدهای منتشر شده را می توان معتبر دانست.

این یک فرآیند پیچیده است، اما در شرایطی که نیروی محرکه فیسبوک، اطلاعات خصوصی است که مردم در آن به اشتراک می گذارند، این سوال مطرح می شود که مخصوصا درباره مسائلی که با امنیت و سلامتی سروکار دارند، این شرکت تا چه حد باید نسبت به کاربران خود شفاف باشد.

رئیس بخش مدیریت سیاست بین المللی فیسبوک، مونیکا بیکِرت در تلاش برای پاسخگویی به این نگرانی ها و ترسیم برنامه ای برای استانداردهای متغیری که برای این تصمیم گیری های سریع لازم است، سرمقاله ای را در گاردین به رشته تحریر در آورد.

بیکرت در رابطه با شفافیت مورد نیاز اینطور اشاره کرد که علیرغم اینکه دستورالعمل های سازمانی درباره رفتارهای قابل پذیرش در اختیار همه قرار دارد، «اما ما همیشه تمامی جزئیات سیاست های خود را به اطلاع همه نمی رسانیم، زیرا نمی خواهیم باعث ترغیب کاربران به پیدا کردن راههای گریزی در آنها باشیم.» با این حال، همچنان مرز بین محتوای مناسب و نامناسب مبهم است.

بیکرت در مقاله خود می نویسد: «حساسیت روزافزون کنونی نسبت به خشونت و ترویج آن، بین آزادی بیان و رهایی از ترس، بین شاهد اتفاقی بودن و کاری کردن یا فقط نگاه کردن به آن، همگی سوالات فلسفی و پیچیده ای هستند. بسیاری از سازمان ها با این مشکل دست به گریبان هستند و به ندرت شاهد یک استاندارد قانونی بین المللی برای روشن کردن حد و مرز آنها هستیم. تنها راه حفظ انسجام و یکپارچگی سیاست های ما در تمام دنیا و شرایط مختلف، حفظ بی طرفی تا جایی که می توانیم است. اما هنوز هم گاهی اشتباه می کنیم. … ما گاهی برداشت های نادرستی داریم و به طور مستمر تلاش می کنیم تا چنین مواردی کمتر اتفاق بیفتد. ما برای پیدا کردن پاسخ درست، حتی هنگامی که هیچ پاسخ درستی وجود ندارد، به بررسی ریزترین جزئیات مساله می پردازیم.»

 

اما سازمان ها از این موضع فیسبوک می توانند چه درسی بگیرند؟

اینکه تمایل داشته باشید روشهای اختصاصی خود را مخفی نگه دارید قابل درک است، اما اگر یک فرآیند مرتبا در حال تغییر و تحول است، در جریان قرار دادن کاربران یا مشتری های خود را باید وظیفه خود بدانید. نظرات آنها می تواند به یک فرآیند آشفته نظم بدهد، یا مسائلی را به شما نشان بدهد که شما به عنوان کسی که در میان میدان حضور دارد قادر به مشاهده آنها نخواهید بود. به علاوه، این نکته هم اهمیت دارد که به خاطر داشته باشید که اعتراف به اشتباهات تان صدای ناقوس مرگ نیست، بلکه می تواند شما را برای حرکت رو به جلوی بهتر در موضع بهتری قرار بدهد.