مضرات اختلال اضطراب جدایی در سازمان چیست؟

یکی از مراجعان به شدت از از این که مدیرش به توانایی‌هایش اعتنایی نمی کند و مدام از او ناراضی است ناراحت بود . دلیل نارحتی اش را اینگونه عنوان کرد : گزارش کاری که انجام می دهم یا پروژه ای که به پایان می رسانم را به دفتر مدیر ارسال می کند و مدیر به جای تشکر مدام می پرسد چرا هیچ نوآوری در کارت نداری؟

پرسیدم چه پاسخی به مدیرت می دهی و چرا سعی نمی کنی کار را آن طور که می خواهد پیش ببری؟

گفت من چندین سال است که در این شغل مشغول هستم ولی مدیر برای ارتقاء من در رده بالاتری هیچ فکری نمی کند . پرسیدم تا به حال او را متوجه این خواسته خود کرده ای؟ سکوت کرد ؛ ترس و اضطراب را می شد از چشمانش خواند ، قدرت کلمات را از دست داد و به لکنت افتاد و بریده بریده گفت : از دست من ناراحت بشود چه؟  اگر دیگر مرا نخواهد چه ؟  اگر از من متنفر بشود !

سوال ها پشت سر هم می آمدند و  ترس نا متناسبی از کلماتش احساس می شد و من کودکی را می‌دیدم که آنقدر به مدیر و شغل خود وابسته است که می ترسد ساده ترین و به جا ترین خواسته اش با واکنش خوفناکی مواجه شود .

فرد با شرح حال فوق ممکن است با اختلال اضطراب جدایی دست و پنجه نرم می کند که البته در زندگی عاطفی و تحصیلی و عملکرد شغلی و سایر زمینه‌های زندگی دچار نابسامانی عملکرد شدیدی می شود.

این افراد در سازمان ها مانع اصلی در سر سراه پیشرفت خودشان هستند و از آنجا که پیشرفت سازمان در گرو پیشرفت افراد است پس لازم است این افراد شناسایی و به رواندرمانگر معرفی شوند. فرد مبتلا به این اختلال از درصد کمی از توانایی هایش استفاده می کند . معمولا از تغییرات می هراسد و به میز و اتاق و فضای کاری اش به شدت وابسته است ترس و اضطراب یا اجتناب به طور مکرر و پیوسته در همه رکن های زندگی کاری ، عاطفی و تحصیلی و …  وجود دارد عملکرد فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد .

اگر در شرایطی از او بخواهید که به مأموریت برود دچار بحران می شود. سناریوهایی در مورد رویدادهایی که می تواند منجر به جدایی وی از افرادی که به آنها وابسته و دلبسته است برای خود تدوین می کنند. تصادف ، مرگ ، آدم ربایی ، بیماری ٰ اخراج شدن ،‌ورشکستگی و …

 در مورد این وقایع همیشه نگران است معمولاً نمی‌تواند کاری را به تنهایی انجام دهد . حتما کسی باید او را همراهی کند . مثلا از او می خواهید در یک جلسه محصولات شرکت را به افرادی که نمیشناسد معرفی کنند ؛ در این حالت دچار ترس و وحشت می شود؛ که این ترس و وحشت با مرحله رشدی هماهنگ نیست.  ترس و اضطراب قطعاً میزان اثر بخشی فرد را در این جلسه کاهش می دهد .

این افراد معمولاً خواب مناسبی هم ندارند در طول روز به خاطر نداشتن خواب کافی و راحت دچار کسالت و بی حالی هستند . این حالت اگر مدت کوتاهی رخ بدهد شاید نگران کننده نیست ؛ اما تداوم بیشتر از ۶ ماه حالات یادشده زنگ خطر است و این جا به جای هر تصمیم دیگری به مشاوره با یک روان درمانگر نیاز داریم .درمان دارویی در کسانی که حاضر به همکاری با روان درمانگر هستند توصیه نمی‌شود.

در تشخیص این اختلال هیچ یک از موارد یاد شده نیست به تنهایی ملاک نیست و حتما به مصاحبه حضوری با روان درمانگر نیاز است . هرگونه تشخیص و نظر قطعی بدون مصاحبه حضوری بین فرد و درمانگر خلاف اصول حرفه ای ست.

نویسنده خانم صبانه بهاروند

کارشناس ارشد روانشناسی صنعتی و سازمانی

ایمیل مستقیم : baharvand@rezadabiri.com

تیم تحریریه تیم وب سایت رضا دبیری