دلیل اهمیت ارز دیجیتال چیست؟

فعالیت در زمینه خرید و فروش ارز دیجیتال یکی از مهم ترین اقداماتی است که امروزه بسیاری از افراد در کنار شغل اصلی خود به آن نیز مشغول می باشند. در متن زیر به اطلاعات بیش تری در این باره اشاره شده است.

 

دلیل اهمیت ارز دیجیتال چیست؟

در جامعه امروزی با توسعه های اقتصادی در همه زمینه ها من جمله با ادامه و گسترش اقتصاد دیجیتال، استفاده از ارز دیجیتال نیز به سرعت در حال افزایش است. ارز دیجیتال پولی است که به صورت الکترونیکی در ازای کالاها و خدمات بدون استفاده از پول فیزیکی مانند اسکناس کاغذی یا سکه مبادله می شود.

امروزه رشد فناوری روز به روز بیش تر می شود و این تکنولوژی انجام بسیاری از فعالیت ها را برای افراد راحت تر کرده است با این وجود، فناوری در حال رشد و تکامل ویژه ای می باشد. در نتیجه، ارز دیجیتال به طور پیوسته جایگزین پول فیزیکی شده است.

با پیشرفت تکنولوژی، ارز دیجیتال نیز پیشرفت می کند. شکل اولیه پول دیجیتال، مبادله الکترونیکی پول نقد بین حساب های بانکی یا پرداخت الکترونیکی با استفاده از اعتبار بود. این مورد هنوز هم با سیم های الکترونیکی بانک به بانک، سیستم پرداخت آنلاین یا استفاده از تلفن هوشمندی که اطلاعات پرداخت کاربر را حمل می کند، انجام می شود.

بیت کوین، نوعی ارز دیجیتال اصلی است که به صورت خصوصی به عنوان وسیله ای برای مبادله در اینترنت توسعه یافته است. زمان ایجاد و راه اندازی بیت کوین به سال ۲۰۰۹ بر می گردد. به این صورت که، بیت کوین توسط برخی از سرمایه گذاران به عنوان ذخیره ارزش پذیرفته شده است. این بدان مفهوم می باشد که این نوع ارز، نوعی از دارایی می باشد که می توان آن را برای بعدها با این باور منطقی ذخیره کرد که ارزش آن کاهش نخواهد یافت. پس از بیت کوین، هزاران ارز دیجیتال برای استفاده های مختلف در اقتصاد دیجیتال و دنیای واقعی توسعه یافتند.

پول به شکل دیجیتال مانند دلار در حساب بانکی افراد نوعی ارز دیجیتال است، اما مانند ارز دیجیتال نیست. دلیل آن این است که پول به صورت دیجیتالی می تواند هنگام برداشت به پول نقد فیزیکی مثلاً از طریق دستگاه خودپرداز تبدیل شود. پول سنتی در شکل دیجیتالی آن می تواند برای تسهیل پرداخت های الکترونیکی با کارت در تجار فیزیکی و آنلاین استفاده شود، اما تفاوت هایی بین آن و پول ساخته شده به عنوان یک ارز دیجیتال واقعی وجود دارد.

یک ارز دیجیتال می تواند به مانند سایر ارزهای دیجیتال از یک سیستم دفتر الکترونیکی برای ایجاد شبکه ای از گره های محاسباتی برای پردازش تراکنش ها استفاده کند. از فرایند رمز نگاری نیز اغلب برای ناشناس کردن هویت کاربر و جزئیات تراکنش استفاده می شود. یک ارز دیجیتال هم چنین می تواند واسطه های بانکی و موسسات مالی را دور بزند و مستقیماً در اختیار کاربران قرار گیرد.

IRS ارز دیجیتال را به عنوان یک «ارز مجازی» تعریف می کند در صورتی که به عنوان یک وسیله مبادله، واحد حساب و یا ذخیره ارزش عمل کند. IRS بیت کوین را نیز به عنوان نوعی «ارز مجازی قابل تبدیل» تعریف می کند زیرا می توان آن را به راحتی با دلار آمریکا مبادله کرد. بنابراین، با توجه به مطالب ذکر شده متوجه می شویم که امروزه ارز دیجیتال، جایگاه خود را در سراسر کشورها به دست آورده و به پیشرفت های قابل ملاحظه ای دست یافته است به گونه ای که بسیاری از افراد با استفاده از ارزهای دیجیتالی، به عنوان شغل دوم خود در کنار شغل اصلی استفاده می کنند. چه بسا افرادی را که از ارزهای مورد نظر به عنوان یک منبع درآمد در زندگی خود استفاده می کنند و در طول روز مشغول کار کردن بر روی بهره وری آن ها می باشند.

در این قسمت از متن ممکن است برای خواننده سؤال پیش آید که ارزهای دیجیتال به چه چیزهایی تعلق می گیرد که ما در این جا، به بررسی انواع ارزهای دیجیتال می پردازیم.

در حال حاضر از سه نوع بسیار اساسی از ارزهای دیجیتال استفاده می شود که این سه نوع، همواره در حال توسعه یا گردش می باشند:

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی: فهرست رو به رشدی از دولت های صادرکننده پول، در حال بررسی انتشار نسخه های دیجیتالی ارزهای فیات خود هستند که به عنوان ارزهای دیجیتال بانک مرکزی شناخته می شوند.

ارزهای رمزنگاری شده: این نوع از ارزها نیز نوعی از ارزهای دیجیتالی می باشند که توسط اشخاص خصوصی مستقل از بانک مرکزی یا مؤسسه دولتی ایجاد می شوند. کریپتوها از فناوری بلاک چین، از یک سیستم دفتر کل دیجیتال که تراکنش های رمزنگاری را ثبت می کند، استفاده می کنند. بیش تر ارزهای دیجیتال هم چنین از رمزنگاری برای مقاوم کردن ارز دیجیتال در برابر دست کاری و امنیت شبکه استفاده می کنند.

دو ارز دیجیتال بزرگ بیت کوین و اتریوم هستند. لیست رو به رشدی از شرکت ‌ها یا روی توسعه بلاک چین و رمز ارز کار می‌ کنند یا از ارزهای دیجیتال در عملیات خود استفاده می‌ کنند. برخلاف CBDC ها، ارزهای دیجیتال غیر متمرکز هستند، به این معنی که هیچ طرف واحدی مسئول صدور یا تغییر ارز نیست.

استیبل کوین ها: استیبل کوین ها نوعی ارز دیجیتال هستند و از فناوری بلاک چین و رمز نگاری استفاده می کنند. در این جا، تفاوت های بسیار کلیدی بین استیبل کوین ها و رمز ارزهای سنتی در این مورد وجود دارد.

با این حال، استیبل کوین ‌ها توسط یک دارایی ذخیره مانند دلار آمریکا یا طلا پشتیبانی می ‌شوند و به گونه ‌ای طراحی شده ‌اند که ارزش آن مانند ارزهای دیجیتال سنتی نوسان نداشته باشد. آن‌ ها در عوض ارزش دارایی ‌ای را که پشتیبان آن ‌ها است، پیگیری می ‌کنند.

تتر: در حال حاضر این نوع ارز نیز یکی از مهم ترین و بزرگ ترین استیبل کوین ها است.

تمامی فناوری ها و تکنولوژی های مورد استفاده افراد، علی رغم خصوصیات و مزایایی که می توانند برای افراد داشته باشند، دارای معایبی نیز می باشند. بنابراین، ارزهای دیجیتالی نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد. از آن جایی که ارزهای دیجیتال برخی از مشکلات مرتبط با پول سنتی را حل می‌ کنند. با این حال، نگرانی ها و اشکالاتی نیز در استفاده از آن ها وجود دارد. که در زیر به آن ها پرداخته می شود.

از مهم ترین مزایای استفاده از ارز دیجیتال این است که زمان تراکنش را سرعت می بخشد. زیرساخت مالی مدرن در آن ها از شبکه پیچیده ای از شرکت کنندگان تشکیل شده است. که در برخی از موارد، به مانند یک سیستم دفتر کل دیجیتال کاملاً غیر متمرکز، دو طرف می ‌توانند مستقیماً بدون هیچ واسطه بانک یا مؤسسه مالی معاملات تجاری خود را انجام دهند. از مهم ترین ویژگی و خصوصیت این روش این است که از زمان ‌های تسویه پرداخت که معمولاً روزها یا حتی هفته ‌ها طول می‌کشد، جلوگیری می‌کند.

یکی دیگر از مهم ترین مزایای استفاده از ارز دیجیتال این است که می تواند به کاهش هزینه ها کمک های بسیار مؤثری کند. به این صورت که، با حذف برخی از واسطه ها و یا همه آن ها، کارمزد تراکنش های مرتبط با پرداخت های دیجیتالی را می توان تا حد زیادی کاهش داد. این امر به ویژه در مورد هزینه های بالای مربوط به جا به جایی بین مرزی پول صادق است.

همان طور که در جریان هستیم پول فیزیکی از مشکلات امنیتی بسیار زیادی برخوردار است. با این وجود، خطر سرقت، جعل و نیاز به ذخیره سازی فیزیکی در بانک را می توان با ارز دیجیتال کاهش داد یا از بین برد.

هدف برخی از ارزهای دیجیتال تمرکز زدایی سیاست های پولی است که می توانند افراد را در توزیع ارزی که قبلاً توسط شرکای مؤسسه مالی بانک مرکزی اداره می شد، درگیر کنند.

ویژگی و خصوصیت دیگر فناوری ارز دیجیتال این است که، حسابداری و سایر ثبت اسناد را خودکار می کند و در زمان و هزینه برای صادرکنندگان، بازرگانان و کاربران روزمره صرفه جویی می کند.

علاوه بر مزایای ذکر شده، معایبی نیز برای استفاده از این نوع ارزها وجود دارد. از آن جایی که این یک فناوری محاسباتی است، ارز دیجیتال از هک و سایر جرایم سایبری مصون نیست. اگر یک اقتصاد ارز دیجیتال را بپذیرد، ثبات مالی و امنیت ملی می تواند به یک خطر امنیت سایبری تبدیل شود.

پول نقد قابل شناسایی نیست، اما با این وجود، تراکنش های دیجیتالی قابل ردیابی هستند. در حالی که بیش تر ارزهای دیجیتال به دنبال ناشناس کردن هویت کاربر هستند، تراکنش ها دنباله ای از خود بر جای می گذارند.

ارز دیجیتال هزینه های تراکنش سنتی را کاهش می دهد، اما مجموعه هزینه های منحصر به فرد خود را به همراه دارد. هزینه های امنیت سایبری یکی است. ارز دیجیتال چالش ‌های جدیدی را برای تنظیم ‌کننده‌ ها و سیاست ‌گذاران در تلاش برای تضمین ثبات مالی ایجاد می‌ کند.

آینده ارزهای دیجیتال و سایر دارایی های دیجیتالی که از آن ها استفاده می شود در نوسان است، اما گسترش مداوم فناوری نوید بخش گسترش اشکال الکترونیکی پول و پرداخت است. سرمایه ‌گذاری در این توسعه از طریق ارزهای دیجیتال، استیبل‌کوین‌ ها و سهام شرکت ‌هایی که در ایجاد و استفاده از آن‌ها نقش دارند، امکان ‌پذیر است، بنابراین این یک قلمرو هیجان ‌انگیز برای سرمایه‌گذاران برای کشف است.

→ خواندن مطلب قبلی

NFT چیست؟ توضیح توکن های غیر قابل تعویض

خواندن مطلب بعدی ←

شیوه های انتقال حس خرید به مشتری

نوشتن نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.