در دنیای کارآفرینی، توانایی رشد و بالا رفتن در شرایط ناسازگار عامل اصلی در موفقیت بلند مدت است.

اما بر اساس تحقیقات اخیر انجام شده توسط پلتفرم دیجیتال مربیگری کارکنان meQuilibrium، مشخص شد که داشتن شغلی با پرداختی بالا یا درجه‌ای پیشرفته در کار باعث انعطاف پذیری بیشتر فرد نمیشود. نه تنها این، بلکه سن شخص و جنسیت نیز تاثیری در داشتن یا نداشتن این صفت ندارند.

محققان در توسعه‌ی مقیاسی برای انعطاف پذیری، صفاتی را به عنوان صفات مهم معرفی میکنند از جمله حلال خوب مسائل بودن، کنترل داشتن روی عواطف، توانایی حفظ احساس خوش بینی و احساس خود کفایی. اینها صفاتی هستند که در پنجاه و چهار درصد از پاسخ دهندگان به نظر سنجی که درآمد سالانه‌ی آنها بین ۷۵۰۰۰ دلار تا ۹۹۰۰۰ دلار است و نمره‌ی انعطاف پذیری آنها زیر حد متوسط است، یافت شد.

علاوه بر این، ۴۱ درصد از کسانی که ۱۵۰،۰۰۰ دلار در سال درآمد داشته اند نیز دارای انعطاف پذیری متوسط بودند، همچنین ۴۷ درصد کسانی که دارای مدرک مهندسی و ۴۴  درصد از پاسخ دهندگان با مدرک کارشناسی ارشد نیز همین درجه از انعطاف پذیری را داشتند.

تیم تحقیقاتی، انعطاف پذیری را به عنوان مفهومی برای مجهز شدن بهتر برای مقابله با شرایط استرس بالا، پر بار تر شدن و تاثیرگذاری روی راضی کردن مردم تعریف کردند.

آنها متوجه شدند که از بین شرکت کنندگانی که مدرک مهندسی یا بالاتر داشته و نمره ی انعطاف پذیری آنها نیز بالا بود، ۸ درصد، در مقابله با ۳۳ درصد از افراد دارای تحصیلات کالج که نمره‌ی آنها در مقیاس انعطاف پذیری پایین بود، در معرض خطر افسردگی بودند.